Stowarzyszenie aktywnych społecznie

„ANTYKLIKA”

16i – Możliwość spełnienia marzeń sprawia, że życie jest tak fascynujące

„ Pomnik Odkrywców” (Padrão dos Descobrimentos) – Lizbona, Portugalia.

To jedna z tych atrakcji turystycznych Lizbony, która najsilniej jest powiązana z erą wielkich odkryć geograficznych. Lizbona zawsze była silnie związane z odkrywaniem nowego świata. Pomnik przedstawia ważne postacie z okresu wielkich odkryć geograficznych, zarówno żeglarzy, jak i naukowców i misjonarzy. Są to m.in. Henryk Żeglarz, Vasco da Gama, Ferdynand Magellan, Diogo Cão, Nuno Gonçalves, Luís de Camões, Bartolomeu Dias, Afonso de Albuquerque. Obecna konstrukcja została odsłonięta w 1960, dokładnie w pięćsetną rocznicę śmierci księcia Henryka Żeglarza. Sama konstrukcja jest zbudowana z betonu, ma kształt karaweli i liczy sobie 52 metry wysokości. Na pomniku znajdują się łącznie 33 postacie, którym przewodzi Henryk Żeglarz z modelem karaweli w dłoniach.

Na samym szczycie pomnika jest mały taras widokowy, z którego widać dzielnicę Belém. Przed pomnikiem położona jest marmurowa mozaika o średnicy 50 m, przedstawiająca mapę i trasy podróży portugalskich odkrywców. Mozaika ta została podarowana w 1960 r. przez RPA.

Lizbona szczyci się niezwykłym położeniem. Miasto położone jest na wzgórzach, rozciągających się nad rozłożystym ujściem rzeki Tag (Tejo) – niezapomniane widoki z okien lądującego samolotu, szczególnie wieczorem i w nocy. Miasto zachwyca położeniem, oczarowuje niepowtarzalną atmosferą małego miasteczka w starym stylu, gdzie mieszkańcy żyją na luzie, a uśmiech doskonale zastępuje słowa. Na zabytkowych balkonach suszy się pranie, uliczki wiją się wśród ciemnych zaułków, lizbończycy wypełniają ożywioną rozmową południowców tysiące kafejek i restauracji.
Lizbona to miasto będące mieszanką kolorów, historii, fascynujących kultur i uroczych zakątków
Jedna z najmniejszych stolic europejskich żyje melancholijnym rytmem fado płynącym z otwartych drzwi knajpek i tęsknotą za dawną świetnością. Niezależnie od pokolenia wszyscy w Lizbonie kochają fado – przejmującą, portugalską muzykę. Fado wzrusza i sprzyja integracji. Mówi o miłości, zdradzie, namiętności, bólu. Małe, rozsiane po całym mieście knajpki pełne są Portugalczyków zasłuchanych w tragiczne romanse wyśpiewywane przez dość leciwe szansonistki. Kręte uliczki starówki kryją rodzinne knajpki, w których podają najlepsze wino i grają najlepsze fado.
Wymarzone miejsce na weekend i połączenie klasycznego programu zwiedzania z poznawaniem oryginalnych miejsc. W ciągu kilku dni jest okazja do wizyty w ciekawym muzeum płytek ceramicznych, podziwiania światowej klasy zabytków i nowoczesnego oceanarium (największe w Europie), gdzie w 7 mln litrów słonej wody żyje aż 25 tys. morskich stworzeń. Rejs statkiem po Tagu, przejazd widokową kolejką Teleferico de Lisboa, spojrzenie na najwyższą wieżę – Vasco da Gamy, mającą kształt żagla, przejazd najdłuższym mostem w Europie, podziwianie największej na świecie kolekcji historycznych powozów i karet, Dom Fado i Muzeum Gitary Portugalskiej, Muzeum Miasta – to tylko część atrakcji, które oferuje Lizbona.
Malowane ceramiczne płytki zwane azulejos to najtrwalsze dziedzictwo mauretanskie w Portugalii. Każdego, kto po raz pierwszy przyjedzie do Lizbony czy w ogóle do Portugalii, zdumiewa wszechobecność i różnorodność jednej tutejszej formy artystycznej – azulejos, czyli malowanych ceramicznych płytek pokrytych szkliwem. Zdobią one ściany kościołów, pałaców i rezydencji, ale także ogrody i fontanny, a wyglądają przepięknie.
Kuchnia portugalska składa się z prostych lecz wyśmienitych potraw. Na jej obecny kształt największy wpływ wywarły: bliskość oceanu, rzymianie, kilkaset lat muzułmańskiej okupacji oraz odkrycia geograficzne i ich następstwa. Portugalia jest z jednej strony rajem dla wielbicieli ryb i wszelkiego rodzaju owoców morza, a z drugiej eldorado dla smakoszy dobrze i bogato przyprawionych potraw. Do najpopularniejszych współcześnie używanych przyprawa należą cynamon, curry, szafran, kolendra, a także afrykańskie papryczki piri piri i przyrządzany z nich z octem i oliwą sos. Szczególne miejsce w kuchni portugalskiej zajmują sardynki i dorsze. Suszony i solony dorsz, uważany jest za potrawę narodową. Natomiast portugalskie sardynki uważane są za najtłustsze i najsłodsze na świecie, przyrządzane są również na wiele sposobów – najsmaczniejsze to te wędzone lub grillowane. A na deser polecamy Pastel de Belem – babeczki wypełnione przepysznym ciepłym kremem.
Lizbona, zwana w starożytności Olisipo, została włączona do rzymskiej prowincji zwanej Luzytanią w 205 r. przed Chrystusem. W 60 p. Ch. Juliusz Cezar, który przez kilka lat przewodził tej części Imperium Rzymskiego, nadał Olisipo prawa miejskie i nową nazwę – Felicitas Julia. To właśnie z tamtej epoki pochodzi większość istniejących do dziś śladów po Rzymianach w stołecznej aglomeracji. W okresie rządów Juliusza Cezara, który zarządzał Luzytanią z dzisiejszej Lizbony, Rzymianie narzucili w tej części Półwyspu Iberyjskiego swój język, system prawny, walutę, a także metody uprawy i budowy dróg.

Pytania konkursowe:
1. Jak nazywa się narodowa potrawa kraju, czyli suszony i solony dorsz przyrządzany na rozmaite sposoby.

Rozwiązanie konkursu: Suszony i solony dorsz przyrządzany na wiele sposobów nazywa się Bacalhau.
Nagrodę w wysokości 50 zł w gotówce wylosowała pani Lipińska Maria z Ostrowca Świętokrzyskiego. Gratulujemy.
(Nagroda zostanie przekazana po spełnieniu regulaminowych wymogów).
Na konkurs wpłynęły 434 prawidłowe odpowiedzi. Skala trudności 2-3.

Odpowiedzi można kierować: za pomocą poczty elektronicznej – konkursy.antyklika@bielsko.net.pl lub listownie na adres siedziby Stowarzyszenia – 43-300 Bielsko-Biała ul. Traugutta 23, do dnia 1 lipca 2018r. Zwycięzca wyłoniony drogą losowania otrzyma nagrodę w wysokości 50 zł lub równoważny bon towarowy.

Regulamin konkursu fotograficznego

Copyright © 2022 „ANTYKLIKA”
Projekt i wykonanie: whiteghost