Stowarzyszenie aktywnych społecznie

„ANTYKLIKA”

97 – SYNAJ – raj dla turystów i nurków

Półwysep Synaj – swoją nazwę zawdzięcza prawdopodobnie słowu sen, które w językach semickich ludów oznaczało ząb i miało określać w tym przypadku kształt tutejszych gór. Najwyższym wzniesieniem na Synaju jest Góra św. Katarzyny 2637 m.n.p.m., pasma górskie przecinają liczne doliny (wadi), które są korytami okresowych rzek. Za czasów faraonów Synaj nazywany był królestwem bogini Hathor, a pośród gór niewolnicy przysyłani z kontynentu wydobywali tutaj miedź, złoto i ogromne ilości turkusów. Synaj leżał też na skrzyżowaniu szlaków handlowych i wojskowych.
Półwysep Synaj powstał 50 milionów lat temu, gdy płyta arabska zaczęła odrywać się od Afryki, a powstałą szczelinę zalało Morze Czerwone. Jeszcze w czasach prehistorycznych klimat Synaju nie był tak suchy i ekstremalny jak dzisiaj – na półwyspie pasły się stada gazeli. Dziś temperatury na wybrzeżu Synaju dochodzą w lecie do 50 stopni Celsjusza, a większość z 62 tys. km.² powierzchni pokrywają piaski pustyni, z suchym, księżycowym krajobrazem, pełnym postrzępionych gór w głębi i hulającym po pustkowiach wiatrem. Równocześnie flora i fauna Synaju jest niezwykle bogata.
Synaj w okresie antycznym od ok. 6000 – 600 p.n.e.  w czasach starożytnych podlegał Egiptowi Faraonom. Od czasów faraonów przez północny kraniec obecnej muhafazy przebiegał szlak karawanowy. Przez Synaj przechodziło albo okupowało go wiele innych ludów: Asyryjczycy, Babilończycy, Egipcjanie, Persowie, Grecy, Nabatejczycy, a później Arabowie, Rzymianie oraz częściowo krzyżowcy i Turcy.
W okresie biblijnym Egipt kontynentalny przeżywa czasy swojej świetności, powstają wielkie miasta w delcie Nilu pod rządami Faraonów: Seta I i Ramzesa II, a historia Synaju to historia wyprowadzenia przez Mojżesza Izraelitów z Egiptu . Około 1400-1200 p.n.e. Mojżesz otrzymuje Dekalog na górze Synaj, Góra Synaj tradycyjnie utożsamiana jest z biblijną górą Horeb, gdzie, według Starego Testamentu, Bóg Jahwe przekazał Mojżeszowi kamienne tablice z dziesięciorgiem przykazań i zawarł przymierze z narodem izraelskim. W pobliżu góry Synaj (Horebu) Mojżeszowi ukazał się anioł Boga Jahwe w płonącym krzewie i polecił mu wyprowadzić Izraelitów niewolonych w ówczesnym Egipcie. Na terenie półwyspu znajdowały się ich liczne obozowiska w drodze do Ziemi Obiecanej, do której wędrowali 40 lat. Po długim pobycie na półwyspie Izraelici zajmują ziemię Kanaan burząc najstarsze miasto świata Jerycho.
W czasach, kiedy  Egipt był podległy kolejno Asyryjczykom , Persom, Grekom, Rzymianom a ostatecznie od 395 r.n.e. Bizancjum – z Synaju zniknęły szlaki handlowe. W okresie Rzymskim cesarz Konstantyn edyktem z 383 r. wymierzonym w pogaństwo spowodował upadek starej kultury egipskiej na rzecz przyjętego chrześcijaństwa.
Pod dominacją Bizancjum cesarz Justynian wybudował w miejscu ukazania się biblijnego krzewu gorejącego w latach 527-565 bazylikę otoczoną murem obronnym, która znana jest do dziś pod nazwą Klasztoru św. Katarzyny.

W okresie dominacji islamskiej podbity Egipt i Synaj stały się kolonią arabską. Nowa religia dotarła również do koczowniczych plemion beduińskich, które dotychczas czciły swoje lokalne bóstwa. Po zdobyciu przez Turków w 1517 r. Egipt staje się prowincją osmańską.
W latach 1798 -1803 przeszedł pod okupację francuską. W tym czasie oddziały armii Napoleona odbudowują zniszczone mury synajskiego Klasztoru św. Katarzyny.  W latach  1859 – 1869 powstaje Kanał Sueski. W 1882 roku Wielka Brytania wymusiła na Turcji zrzeczenie się półwyspu. W 1914 roku do środkowej części wkroczyli ponownie Turcy budując nowe drogi szlaków handlowych i pielgrzymek do Mekki, potem zajęli te tereny Egipcjanie.
Hotele, które pozostały po Izraelczykach to  Helnan Marina oraz Cliff Top ( w dzielnicy Naama Bay). To właśnie ich popularność wśród amerykańskich płetwonurków i żołnierzy podsunęła rządowi egipskiemu pomysł rozwinięcia turystyki właśnie w tej części kraju.
Początki tej turystyki to przede wszystkim nurkowie przybywający z całego świata zobaczyć bogactwo nienaruszonej rafy koralowej Morza Czerwonego. W tym czasie rozbijali oni namioty w miejscu dzisiejszych hoteli.
Później następuje gwałtowna rozbudowa bazy hotelowo-turystycznej. Łączna liczba ośrodków turystycznych wzrosła z 3 w 1982 roku – do 91 w 2000 roku, a obecnie ich liczba wzrosła do ponad 500.
Jednym z popularniejszych miast turystycznych Synaju jest Sharm el-Sheikh, które zlokalizowane jest na południowym krańcu półwyspu Synaj. Jego nazwa oznacza tyle, co „Zatoka Szejka” i pochodzi jeszcze z czasów ottomańskich.

Pierwsze wzmianki o Sharm el Sheikh znajdują się na mapie morskiej z 1762 roku. W czasach starożytnych osada była znana z handlu miedzią i turkusem. Leży na starym morskim szlaku handlowym, którym przewożono jedwab i przyprawy ze wschodnich Indii. Podczas panowania izraelskiego znane było jako Ofira, nazwa ta funkcjonuje zresztą do dziś w nazwie miejscowego lotniska. Dziś wśród Egipcjan najczęściej używana jest nazwa skrócona w postaci „Sharm”.
O uroku tego miejsca stanowią głównie trzy czynniki: Morze Czerwone wraz z jego unikalnym bogactwem w postaci rafy koralowej, majestatyczne góry Synaju oraz klimat gwarantujący piękną i słoneczną pogodę przez ponad 300 dni w roku. W połączeniu z faktem, iż jest to doskonały punkt wypadowy do tego, by poznać historię i naturalne bogactwa świata, gdzie Azja spotyka się z Afryką, Sharm el Sheikh stało się bardzo popularnym kurortem wakacyjnym, o znaczeniu globalnym.

Miasto podzielone jest na trzy główne części: zlokalizowane na południu Old Market i Hadaba, następnie centrum miasta, czyli tętniąca życiem przez całą dobę dzielnica Naama Bay, oraz najnowsza część, znajdująca się na północ od lotniska- Nabq. Jako całość miasto rozciąga się na przestrzeni około 40 kilometrów, wzdłuż linii brzegowej Morza Czerwonego. Komunikację zapewnia doskonale zorganizowana sieć dwupasmowych dróg, będąca swoistym „krwiobiegiem” jeśli chodzi o przemieszczanie się pomiędzy dzielnicami.
Sharm el Sheikh, podobnie jak większa część Egiptu położone jest w strefie klimatu zwrotnikowego skrajnie suchego. Lato, które trwa tu od maja do października charakteryzuje się tym, iż jest bardzo suche i gorące. Zima jest tutaj chłodniejsza, szczególnie jeśli chodzi o tereny pustynne.
W okresie letnim, w skrajnych przypadkach, temperatury mogą tu dochodzić do ponad 50 st. C w cieniu. Dla osób nie przyzwyczajonych do tego rodzaju warunków, może się to okazać szczególnie uciążliwe, dlatego zaleca się by zawszę mieć przy sobie butelkę wody, oraz nakrycie głowy, by nie narażać się na stałą ekspozycję słoneczną. Praktycznie wszystkie pomieszczenia w hotelach czy restauracjach oraz wszelkiego rodzaju pojazdy są klimatyzowane. W okresie letnim, nie należy spodziewać się jakichkolwiek opadów atmosferycznych, a i zaobserwowanie nawet pojedynczej chmury na niebie jest zjawiskiem raczej niecodziennym. Zimą średnie temperatury w ciągu dnia oscylują wokół 25 st. C, natomiast w nocy spadają do wielkości rzędu 15 st. C. W tym okresie mogą zdarzyć się sporadyczne opady deszczu.

Sharm el Sheikh pulsuje życiem od wschodu słońca,  z portu codziennie w Morze Czerwone wypływa kilkaset statków nurkowych i turystycznych. Wieczorami, po zachodzie słońca otwierają się kramy i sklepiki z orientalnymi pamiątkami, bary, restauracje, cofee-shopy, gdzie można zapalić shishę, a także europejskie puby i dyskoteki. Miasto pełne jest atrakcji, są to kasyna, kluby, dyskoteki, pola golfowe,  tory gokartowe, kluby bowlingowe, korty do tenisa i squasha, wesołe miasteczka, aquaparki, centra sportów ekstremalnych, kluby fitness, salony piękności i odnowy biologicznej, perfumerie, kina, teatry i pokazy tańców orientalnych, a nawet sztuczne lodowisko.

Synaj to naprawdę wspaniała destynacja wczasowo-rekreacyjna.
Sharm el Sheikh – miasto stało się na tyle popularne, że regularnie odwiedzał je brytyjski premier Tony Blair, swoją willę wybudował tu sułtan Qaboosh z Omanu, a egipski prezydent Hosni Mubarak częściej przebywał w Sharm el Sheikh niż w stolicy kraju. Jest to główne miejsce wypoczynkowe dla członków egipskich władz. Korzystają z niego również niektóre z europejskich i bliskowschodnich głów państw, politycy i bogacze.

Stali mieszkańcy miasta – ich liczba ciągle wzrasta – to głównie pracownicy hoteli, obsługi turystycznej i administracji państwowej. Mieszkańcami miasta są też obcokrajowcy – również Polacy – prowadzący tu głównie ośrodki nurkowe czy biura turystyczne, lub posiadający kupione tu mieszkania.

Sharm el Sheikh to także miejsce spotkań światowych przywódców (m.in. pokojowych spotkań bliskowschodnich) w specjalnym centrum konferencyjnym (na 4700 miejsc), znajdującym się w pobliżu lotniska. Dlatego miasto nazywane jest czasami Miastem Pokoju. Odbyły się tu liczne konferencje ekonomiczne (m.in. Banku Światowego) oraz pokojowe, których gospodarzem był prezydent Egiptu Hosni Mubarak.

Z Synajem wiążą autora osobiste wątki: tutaj zdobywał szlify w nurkowaniu (Sharm el Sheikh, Dahab), poznawał tajniki orientalnej i morskiej kuchni, zawodowo podpatrywał hotelowe rozwiązania, poznawał pustynne techniki jazdy na różnych wierzchowcach i pojazdach…no i znakomicie wypoczywał. Szczególnie upodobał sobie Cleopatra Resort – hotel nad skalnym klifem ze wspaniałą rafą koralową, kompleksem basenów, znakomitymi restauracjami i przytulnymi bungalowami z własnymi basenami.

Wspaniałych i nowoczesnych hoteli jest mnóstwo więc każdy może wybrać coś odpowiedniego dla siebie w zależności od zawartości portfela czy koloru karty kredytowej.
Tak dla porządku wspomnieć należy, iż Synaj może stanowić atrakcyjną bazę wypadową do odwiedzenia Egiptu kontynentalnego, Izraela czy Jordanii.

Ewentualna wylosowana nagroda w konkursie nr 85 może pokryć część kosztów pobytu na Synaju.

Konkurs z trzema nagrodami po 50 zł.:

1. U podnóża której z gór znajduje się klasztor Świętej Katarzyny, wpisany w 2002 na listę światowego dziedzictwa UNESC) – a- góry Synaj, b – Góry św. Katarzyny?
2. Jakie imię miała pierwsza żona Mojżesza?
3. Wiele historii miłosnych w Biblii zaczyna się od spotkania przy studni. Pewnie dlatego, że studnie, to było jedno z miejsc w tamtej kulturze, przy których mogli spotykać się mężczyźni i kobiety.

Było to miejsce rozmów i odpoczynku po całodziennej pracy. To była rzadka okazja do porozmawiania z płcią przeciwną i dlatego pewnie tam często rodziła się miłość.

Czy Mojżesz też spotkał swoją miłość przy studni?

Rozwiązanie konkursu:
1. Klasztor św Katarzyny znajduje się u stóp Góry św. Katarzyny. W związku z różnymi informacjami w internecie uznajemy także odpowiedź – Góra Synaj.
2. Sefora.
3. Tak. Mojżesz spotkał Seforę przy studni.
Nagrody wylosowali w poszczególnych konkursach:
1. HOLUBIUK Andrzej z Gdańska,
2. ŁODZIEWSKI Artur z Lipna,
3. CIEŚLAK Paweł z Trzcielina.
Nagrody w wysokości po 50 zł.
Na konkurs wpłynęło (łącznie) 1122 prawidłowe odpowiedzi na 3 pytania.

Nagrodą w losowaniu jest kwota 50 zł w gotówce za każde z trzech rozwiązań.

Rozwiązania konkursowe należy nadsyłać do 11 sierpnia br.

Regulamin konkursu fotograficznego

Copyright © 2022 „ANTYKLIKA”
Projekt i wykonanie: whiteghost